apodyktyczny


apodyktyczny
apodyktyczny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, apodyktycznyni, apodyktycznyniejszy {{/stl_8}}{{stl_7}}'narzucający swoje zdanie, nieznoszący sprzeciwu; stanowczy, kategoryczny, arbitralny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Apodyktyczny człowiek. Apodyktyczny ton, sposób mówienia. Apodyktyczny sąd. <gr.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • apodyktyczny — apodyktycznyni, apodyktycznyniejszy «nie znoszący sprzeciwu, narzucający komuś swoje zdanie; świadczący o czyjejś bezwzględności, stanowczości; kategoryczny» Apodyktyczny mężczyzna. Apodyktyczny charakter, głos, ton. ∆ log. Sąd apodyktyczny,… …   Słownik języka polskiego

  • sprzeciw — Głos, ton nieznoszący sprzeciwu «głos, ton, sposób mówienia stanowczy, bezwzględny, ostry, apodyktyczny»: Życie Leonor Fini nie było sennym teatrem cieni, lecz operowym spektaklem wielkich pasji. Pełnym erotycznych gier i wybuchów furii,… …   Słownik frazeologiczny

  • apodyktycznie — przysłów. od apodyktyczny Mówić, postępować apodyktycznie …   Słownik języka polskiego

  • apodyktyczność — ż V, DCMs. apodyktycznośćści, blm rzecz. od apodyktyczny Apodyktyczność charakteru. Apodyktyczność sądów, zdań w logice …   Słownik języka polskiego

  • arbitralny — arbitralnyni «narzucający komuś swoje zdanie, nie znoszący sprzeciwu; wyrażający taką cechę; apodyktyczny» Władca arbitralny. Arbitralne postępowanie. Arbitralny ton. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • dogmatyczny — dogmatycznyni «odnoszący się do dogmatu, oparty na dogmacie; bezkrytyczny, apodyktyczny» Dogmatyczne poglądy. Dogmatyczne pojmowanie, rozumienie czegoś. Myśliciele, teoretycy dogmatyczni. ∆ Dogmatyczne nauczanie «szeroko stosowana w średniowieczu …   Słownik języka polskiego

  • znieść — dk XI, zniosę, zniesiesz, znieś, zniósł, zniosła, znieśli, zniesiony, zniósłszy znosić ndk VIa, znoszę, znieśćsisz, znoś, znieśćsił, znoszony 1. «zdjąwszy przenieść gdzieś; zestawić, zsadzić» Znieść dziecko ze schodów. Znieść rzeczy ze strychu.… …   Słownik języka polskiego

  • zwierzchnik — m III, DB. a, N. zwierzchnikkiem; lm M. zwierzchnikicy, DB. ów «ten, kto ma nad kimś władzę zwierzchnią; przełożony» Apodyktyczny, wyniosły zwierzchnik. Liberalny, tolerancyjny zwierzchnik. Wykonywać polecenia zwierzchnika …   Słownik języka polskiego

  • apodyktycznie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. apodyktyczny: Zachowywać się apodyktycznie. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • apodyktyczność — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. apodyktycznośćści, blm, {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. apodyktyczny: Apodyktyczność charakteru. Apodyktyczność twierdzeń. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień